Het 5G appeal en het monopolie op de wetenschap

Drs. Vera Verhagen

Foto: shutterstock

“Wij, ondergetekenden, wetenschappers en artsen, bevelen een moratorium aan op de uitrol van de vijfde generatie, 5G, voor telecommunicatie totdat mogelijke gevaren voor de menselijke gezondheid en het milieu volledig zijn onderzocht door wetenschappers die onafhankelijk zijn van de industrie. 5G zal de blootstelling aan radiofrequente elektromagnetische velden (RF-EMV) bovenop de 2G, 3G, 4G, Wi-Fi, etc. aanzienlijk verhogen voor reeds bestaande telecommunicatie. RF-EMV heeft bewezen schadelijk te zijn voor mens en milieu”

Op 13 september 2017 hebben 260 wetenschappers (PhD, professor) en artsen (MD) het 5G appeal aan de Europese Unie aangeboden en opgeroepen tot een moratorium op 5G. De wetenschappers voeren aan dat het overgrote deel van het onderzoek naar de bestaande technologie wijst op schadelijke biologische effecten als DNA schade ver onder de richtlijnen voor maximale blootstelling en dat er naar de impact van 5G op de gezondheid niet eens onderzoek is gedaan. Verder stellen zij dat de huidige veiligheidsrichtlijnen alleen de industrie beschermen en niet de gezondheid. Daartegenover houdt de Europese Commissie vol dat er geen overtuigend wetenschappelijk bewijs voor gezondheidsschade is zolang de richtlijnen niet worden overschreden. Stoppen van de uitrol van 5G op basis van het voorzorgsprincipe acht de Europese Commissie dan ook een te drastische maatregel. Eerst moet bekeken worden hoe de nieuwe technologie toegepast zal worden en hoe de wetenschappelijke evidentie zich zal ontwikkelen.

We zijn nu bijna twee en een half jaar verder en de discussie over de schadelijkheid van 5G is wereldwijd losgebarsten. Het aantal wetenschappers en artsen dat zich achter het 5G appeal hebben geschaard is inmiddels gegroeid tot 304 personen (telling 2 maart 2020). De vraag dringt zich op: wat is er met deze 5G oproep gebeurd?

In de media hebben we er in elk geval niets over vernomen. Net als dat er nauwelijks aandacht is voor de moratoria op 5G, die inmiddels gelden in meerdere Zwitserse kantons en Slovenië. Intussen lijkt de discussie over de gevolgen voor de gezondheid van 5G zich te verplaatsen van de wetenschap zelf naar hoe de wetenschap wordt geëvalueerd en wie daartoe gerechtigd is. De kloof tussen de twee werelden van enerzijds officiële adviesorganen, overheid en telecomindustrie en anderzijds onafhankelijke wetenschappers en geïnformeerde burgers wordt daarmee alleen maar groter. Hoe is het mogelijk dat dezelfde enorme berg aan wetenschappelijk onderzoek tot zo’n diametraal tegengestelde evaluatie kan leiden? In het recent verschenen artikel ‘Appeals that matter or not on a moratorium on the deployment of the fifth generation, 5G, for microwave radiation’ over een briefwisseling van de appellerende wetenschappers met de Europese Commissie verhelderen Lennart Hardell en Rainer Nyberg dit vraagstuk. Hun scherpe en gedetailleerde analyse is gebaseerd op de wetenschappelijke feiten zelf waaruit de invloed van mogelijke ‘conflicts of interest’ zich langzaam maar zeker aftekent.

In het premium artikel ‘Het 5G appeal en het monopolie op de wetenschap’ gaat Let’s Talk About Tech collega Vera Verhagen in op:

  • De reacties en verweer op het 5G appeal.
  • De verwevenheid van de commissies die in Europa adviseren over de veiligheidslimieten.
  • De onderbouwing van de conclusies van de Europese Commissie.
  • De recente briefing van de European Parliamentary Research Service (EPRS), de onderzoeksdienst van het Europees Parlement, waarin een andere visie dan die van de Europese commissie naar voren komt. De EPRS onderschrijft zelfs de aanbeveling door sommige experts om te kiezen voor een veiliger techniek als glasvezel dat qua snelheid geen limiet kent.
  • De multi-disciplinaire samenstelling van adviesorganen.
  • De totstandkoming van onderzoeksbudgetten en de invloed daarvan op de inhoud en kwaliteit van de wetenschap.

Het volledige artikel is als pdf beschikbaar: Let’s Talk About Tech premium artikel ‘Het 5G appeal en het monopolie op de wetenschap’